Ο κατακόρυφος μυκηναϊκός αργαλειός
Ο «ιστός» της Πηνελόπης

Αποτελείτο από τους 4 ιστόποδες ή κελέοντες, επάνω στους οποίους ήταν στερεωμένο το αντίον (το πάνω οριζόντιο κυλινδρικό ξύλο), απ’ όπου κρεμόταν ο στήμων (τα νήματα) και ο καίρος (το κάτω οριζόντιο κυλινδρικό ξύλο). Για το τέντωμα του στημονιού δένονταν στο κάτω μέρος του οι αγνύθες ή λεαί (πήλινα, λίθινα ή μολύβδινα υφαντικά βάρη πυραμιδικής κυρίως μορφής). Η εναλλαγή των στημόνων γινόταν με τη βοήθεια του μίτου, δηλαδή των θηλιών που έφερε ο κανών, ένα μικρό οριζόντιο κυλινδρικό ξύλο που τραβούσε η υφάντρα μπρος-πίσω εναλλάξ, ώστε να περνά το κουβάρι με το νήμα (το πηνίον με την πήνη ή κρόκη) ανάμεσα στους στήμονες. Η ύφανση γινόταν από κάτω προς τα πάνω και το υφασμένο πανί τυλιγόταν στο αντίον.

 


 

ΠΗΓΗ: Για την κατασκευή χρησιμοποιήθηκαν εικονογραφικές πληροφορίες από 23 αρχαία αγγεία (π.χ. σκύφος του Chiusi, 450-400 π.Χ., κρατήρας από το Pisticci, π. 430 π.Χ., λήκυθος της Νέας Υόρκης, περ. 550-530 π.Χ.), τα οποία αλληλοσυμπληρώνονται αλλά και αλληλοαναιρούνται μερικές φορές

 

Category
ΥΦΑΝΤΙΚΗ ΤΕΧΝΟΛΟΓΙΑ